Part 7

หลังจากวันที่พี่อิฐบอกไม่ให้ไกล้เชน ฉันก็พยายามไม่เจอ ถ้าหลบได้ฉันก็พยายามหลบ 1 อาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันกับพี่อิฐก็แฮปปี้ดี ถึงแม้จะไม่ได้โทรคุยกันทุกวันเหมือนคู่รักคู่อื่นๆก็ตาม

- -. ฉันว่าการที่ไม่ค่อยได้สุงสิงกับ นายเสี่ยวแต่หล่อ เนี่ย ชีวิตฉันสงบสุขขึ้นไปอิกแบบนะ^^

จะกินที่ไหน เสียงพี่อิฐถามขึ้นหลังจากที่พวกเรานั่งเงียบกัน

ที่ไหนก็ได้ แล้วแต่อ่ะ อร่อยเป็นพอ ^^ ฉันตอบ

ตอนนี้ฉันอยู่บนรถพี่อิฐ เรากำลังจะไปหาข้าวกินกัน ก็วันนี้เรามาเดทกันนี่นา นี่ถือเป็นเดทครั้งแรกตั้งแต่เราครบกัน (อิกครั้ง) เลยนะเนี่ย ^O^

แล้วเราก็มาจอดที่ร้านอาหารตามสั่งเล็กๆร้านหนึ่ง

ร้านนี้แล้วกัน พี่อิฐดับเครื่องแล้วลงรถไป

ฉันก็ลงรถเดินตามพี่อิฐเข้าไปในร้าน

มีเด็กผู้ชายมารับรายการอาหารกับเรา เราก็สั่งอาหารกันไป รอไม่นาน อาหารของเราสองคนก็มาเสริฟถึงที่ พวกเรานั่งกินโดยไม่ปริปากคุยกันสักคำ ด้วยเหตุผลอันใดนั้น ฉันก็มิทราบ - -a พี่อิฐกินหมดในเวลาอันสั้น ส่วนฉันเหลือตั้งครึ่งจานทั้งๆที่พี่อิฐหมดไปแล้ว - -.

พอฉันกินข้าวเสร็จ พวกเราก็ขึ้นรถแล้วตรงไปยังห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่ง วันนี้เราตกลงกันว่าจะไปดูหนังกัน ^^ เรื่องอะไรนั้นก็จะไปดูที่หน้าโรงอิกที ทำไมวันนี้มันถึงมีความสุขแบบนี้น๊า >.<

เมือหาที่จอดรถได้แล้ว เราสองคนก็ลงจากรุแล้วมุ่งหน้าไปยังโรงหนังซึ่งอยู่ชั้นบนสุด แต่แล้วเรื่องที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ขณะที่กำลังขึ้นบันไดเลื่อนอยู่นั้น ดันเจอคนที่ไม่สมควรจะเจอเข้า คนๆนั้นก็คือ เชน! โอ๊ยย >O< เวรกรรม ทำไมถึงต้องมาเจอนายวันนี้ด้วยเนี่ย >_< ถึงเชนจะอยู่ฝั่งตรงข้ามก็เหอะ ตอนนี้ตาขวาฉันเริ่มกระตุกหน่อยๆแล้ว ฮื่อ~ จะเกิดเรื่องอะไรมั้ยเนี่ย..

อัย ไอ้เชนมันผ่านไปเมื่อกี้ใช่มั้ย พี่อิฐหันหน้ามาถามฉัน

อ่ะ..เอ่อ..อื..ม..อืม ฉันตอบไปด้วยน้ำเสียงกระอึกกระอัก ตอนนี้กลืนน้ำลายยังไม่ค่อยลงเลย มันรู้สึกถึงลางร้ายที่กำลังจะมาเยือนยังไงไม่รู้ Y-Y

อัย ^O^ เสียงระรื่นดังขึ้นข้างหลังฉัน และแน่นอนเสียงนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากไอ้เสี่ยวแต่หล่อ T^T แล้วนี่นายตามมาทำไม =O=?

อะไรเหรอ ^^;a ฉันหันกลับไปหาเชน แน่นอนพี่อิฐก็หันด้วย T-T

ดีครับ ผมเชนนะ เชนหันไปหาพี่อิฐแล้วยิ้มอย่างเป็นมิตร(รึเปล่า)

อื้อ -_-^ พี่อิฐตอบด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตรกับเชนเลยสักนิด

ท่าทางไม่ค่อยอยากรู้จักผมเลยนะครับ ^^; เชนพูดต่อ

อื้อ -_-* พี่อิฐก็ตอบไปด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตรเหมือนเดิม

งั้นไปคงจะดีกว่าสินะ อัยเราไปก่อนนะ เชนคตทำหน้าเหงื่อตกเล็กน้อยแล้วหันหลังเดินลงบันไดเลื่อนไป

แล้วทันใดนั้นเอง ฉันรู้สึกปวดฉี่ขึ้นมา - -.

พี่อิฐเข้าห้องน้ำก่อนจะไปดูรอบหนังนะ แหะๆ^^; ฉันหันไปบอกพี่อิฐที่ทำหน้ามุ่ยอยู่

อื้อ พี่อิฐตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆอย่างเป็นปกติ(ของพี่เขาอ่ะนะ)

แล้วเราสองคนก็เดินไปทางห้องน้ำแล้วแยกกัน พี่อิฐเข้าห้องน้ำผู้ชาย ส่วนฉันเข้าห้องน้ำผู้หญิง (ก็เออดิ -*-)

เมื่อฉันเสร็จธุระแล้วออกจากห้องน้ำเสร็จสรรพ ก็กวาดสายตาหาพี่อิฐ แต่ก็พบแต่ความว่างเปล่า ...พี่อิฐอยู่ไหนเนี่ยล่ะเนี่ย หรือว่ายังไม่เสร็จนะ =3= ทำไมช้าจัง..

อัย.. เสียงเรียกชื่อฉัน ที่เบาจนเหมือนจะกระซิบดังขึ้นข้างหู

แล้วฉันก็หันไปตามเสียงเรียกนั้น

อ๊ะ!! นาย.. ก่อนที่ฉันจะพูดชือคนที่อยู่ตรงหน้าฉันด้วยความตกใจนั้น มือใหญ่ๆของเขาก็ปิดปากฉันไว้ซะก่อน

และเขาก็ไม่รีรอ ดึงตัวฉันไปทางประตูหนีไฟ ง่าส์ +O+;; นายนี่จะเล่นอะไรแผลงๆกับฉันอีกเนี่ย

นี่ๆ จะพาไปไหนน่ะ ปล่อยฉันนะเชน!! ฉันถามอย่างลนลานและตกใจ

เถอะน่า ตามมาก่อนนะ เรามีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย แล้วเชนก็ดึงฉันเดินลงบันไดไปต่อ แล้วก็เลี้ยวไปเลี้ยวมา โหยย ทำไมนายนี่ชำนาญทางจังฟระ -*-

แล้วเราก็มาโผล่ที่ลานจอดรถ รถคันแรกที่สะดุดตาของฉันคือรถเก๋งสีบลอนเงินอันคุ้นตา ก็รถคันนี้มันเคยพาตัวฉันไปที่โกดังแห่งหนึ่งแล้วนี่นา - -.

ไม่เอานะ จะไปไหนอ่าส์ ฉันมากับพี่อิฐนายก็เห็นไม่ใช่เหรอ ฉันเริ่มโวยวาย

แต่ดูเหมือนเชนจะไม่ฟัง เชนเปลี่ยนจากการจับมือฉัน เป็นการบีบข้อมือเพื่อดึงฉันให้ขึ้นรถไป บนรถคันนั้น ไม่ได้มีเชนคนเดียว !! คนที่นั่งอยู่ที่นั่งคนขับรถคือ พี่เทน (ยังจำกันได้รึเปล่า?) พี่ชายของเชน -*- พอเห็นหน้าพี่เทนปุ๊บ ความหวาดกลัว ก็เกิดขึ้นในบัดดล ง่าส์ ฉันคงไม่โดนพรากพรหมจรรย์หรอกนะ ครั้งนี้เล่นควบ 2 ซะด้วย อ๊ากกกก ม้าจ๋า ป๊าจ๋า พี่อิฐจ๋า ช่วยอัยด้วย T^T

หวัดดี น้องอัย ^^ พี่เทนหันมาทักทายฉัน พร้อมรอยยิ้มที่ถ้าสาวๆเห็นเป็นต้องหลง แต่ฉันกลับเห็นมันเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรู้สึกสยดสยอง ฮื่อๆ คนอะไร น่ากลัวชะมัด TOT

พี่ขับไปที่โกดังนะ เชนหันไปคุยกับพี่อิฐแต่มือก็ยังจับแขนฉันไว้แน่นแล้วรถก็เคลื่อนตัวออกไปด้วยความรวดเร็ว

นี่นายน่ะ ไหนว่าจะแย่งมาด้วยความบริสุทธิ์ใจไง >O<

ก็นี่แหละ บริสุทธิ์ใจของฉัน อย่างแรกต้องให้อัยมีเวลาอยู่กับแฟนให้น้อยลง ^^ เชนพูดด้วยถ้าทางระรื่น T^T

Hey baby, I just cant stop loving you~Id be the one for you.

เสียงโทรศัพท์ฉันดังขึ้น พี่อิฐโทรมาค่ะ

แต่ขณะที่ฉันกำลังจะรับ มือถือสุดรักของฉันก็ถูกดึงออกจากมือไปด้วยน้ำมือของไอ้เสี่ยว!!(แต่หล่อ)

นี่!! เอามานะ!! >O< ฉันโวยวายพร้อมกับดิ้นสุดฤทธิ์เพื่อที่จะให้มือเชนหลุดออกจากมือของฉัน

เชนโยนมือถือฉันไปไว้ที่เบาะข้างคนขับ แล้วสายก็หลุดไป T^T

เกลียดฉันมั้ยล่ะ ^^ เชนหันมาถามฉันด้วยหน้าตายิ้มแย้ม ทำไมนายนี่ยังทำหน้าระรื่นอยู่ได้ ไม่เข้าใจเลยจริงๆ และหน้าตาแบบนี้แหละ ที่ทำให้ฉันชักจะเริ่มเกลียดขึ้นมาจริงๆ

ถ้านายยังทำนิสัยทุเรศแบบนี้ ฉันก็คงจะเกลียดนายจริงๆ -*-

เราก็แค่อยากจะทำให้คนที่เราชอบมาเป็นของเราผิดด้วยเหรอ เชนหันมาพูดกับฉันแต่ครั้งนี้สายตาเชนจริงจังกว่าเมื่อกี้มาก

ผิดสิ ถ้าทำด้วยวิธีทุเรศแบบนี้ ฉันหันไปตอบเชนด้วยท่าทางจริงจังเหมือนกัน

แล้วเชนก็ไม่พูดอะไรต่ออิก ส่วนพี่เทนก็ขับรถต่อไปด้วยท่าทางเย็นเตก แล้วในที่สุดเราก็มาถึงโกดังแห่งหนึ่งที่เหมือนจะคุ้นเคย -*-

พอเข้าไปเชนก็พาฉันไปนั่งที่โซฟาที่ตั้งอยู่ตรงกลาง

เอาน้ำมั้ย ^^ เชนหันมาถามฉัน

ไม่ ฉันตอบด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูไร้มารยาท

แล้วเชนก็ลุกเดินไปทางครัวที่อยู่ทางซ้ายมือของโซฟาซึ่งห่างออกไปพอสมควร

น้องอัยทำไม ไม่ชอบเชนมันล่ะ ^^ พี่เทนเดินเข้ามานั่งลงข้างเพื่อคุยกับฉัน ฉันเลื่อนตัวออกไปโดยอัตโนมัติด้วยสัญชาตญาณลูกผู้หญิง

เอ่อ..คือ..อัย ฉันกำลังจะตอบไปแต่พี่เทนก็พูดแทรกขึ้น..

แล้วสนใจพี่บ้างมั้ยล่ะ พี่เทนเลื่อนตัวเข้ามาใกล้ขึ้นแล้วทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ใส่ฉัน

ม..มะ..ไม่..ค่ะ!! ฉันตอบไปด้วยความตกใจ นายนี่ไว้ใจไม่ได้จริงๆ >O<

ไม่เห็นเป็นไรเลยหนิ อยู่ที่ รร เมื่อก่อนนี้ อัยกับพี่ก็เผลอสบตากันบ่อยๆ อัยก็ไม่ได้สนใจพี่อยู่หรอกเหรอ เง้อส์ พี่เทนดูเราออกด้วยเหรอ ที่เราชอบแอบมอง แล้วเผลอไปสบตาเนี่ย กรี้ดด อกอิแป้นจะแตก >O<

ม..มะ..ไม่..หนิคะ >_< ฉันตอบไปอย่างลุกลี้ลุกลน

พี่เทนเริ่มเอามือมาวางพาดที่เบาะโซฟาข้างหลังฉัน และนั่นมันก็คล้ายๆกับการโอบตัวฉันไปด้วย >_< ฉันเด้งตัวขึ้นจากโซฟาทันที

แล้วก็มีมือของผู้ชายอิกคนมาดึงฉันไว้และนั่นก็เป็นมือเชน

คุยได้ แต่ห้ามแตะต้องนะเว้ย เชนทำหน้ากวนตีนใส่พี่เทน ที่กำลังทำหน้าเจ้าเล่ห์

แค่นี้ทำเป็นหวง แบ่งๆกันน่า แฟนน้องก็เหมือนแฟนพี่ ^^ พี่เทนตอบด้วยท่าทางระรื่น ไม่รู้สึกรู้สาอะไร .. ไอ้ผู้ชายคนนี้มันเป็นคนแน่เหรอ!? ฉันว่ามันเป็นปีศาจขึ้นมาเกิดมากกว่า -*-

ไม่ได้เว้ย คนนี้ให้ไม่ได้จริงๆ เพราะ เราจริงจัง เชนบีบมือฉันแน่นแล้วมองพี่เทนด้วยสายตาดุดัน คำพูดที่ว่า จริงจัง ของเชนทำให้ฉันแอบรู้สึกคล้อยตายไปด้วยในชั่วขณะหนึ่ง

โหย ครั้งนี้ใจดำนะ =3= พี่เทนตอบอย่างสบายใจแล้วลุกออกจากโซฟาเดินไปที่ตู้เย็น

แล้วแกไม่พูดธุระของแกล่ะ พาตัวน้องอัยเขามานั่งเล่นรึไงวะ พี่เทนพูดพร้อมกับกระเดือกน้ำลงคอดัง อึก อึก..

เรื่องไรเหรอ? ฉันหันไปถามเชนด้วยหน้าตาสนอกสนใจ

คือ .. เรื่องที่ว่า.. คือ.. เชนเกาหัวแก่กๆ -*-

เร็วสิ..=_=^ ฉันเร่งเชน ที่มัวแต่เล่นตัว

คือ..วันนี้อ่ะ..เป็น..วันเกิดเรา เชนพูดพร้อมกับก้มหน้าด้วยความอายเล็กน้อย

คือว่า เราอยากอยู่กับอัยน่ะ อยากให้อัยมาร่วมฉลองกับเรา ขอโทษนะที่ต้องทำแบบนี้ เชนก้มหน้าตอบพร้อมกับเกาหัวแก่กๆ(อิกครั้ง)

อ๋อ ที่แท้ นายก็มีเหตุผลที่ทำแบบนี้เหรอ ถึงแม้สิ่งที่นายทำมันจะไม่ถูกก็เถอะ แต่วันนี้ฉันจะยกให้นายสักวันเพราะเป็นวันสำคัญของนายก็แล้วกัน ^^

สุขสันต์วันเกิด นะ เชน^-^ ฉันยิ้มพร้อมกับพูดอวยพรให้เชน

เอ๊ะ!? เอ่อ..ขอบใจนะ เชนทำหน้าตกใจ+ดีใจ หลังจากที่ได้ยินคำพูดของฉัน

จากนั้นฉันกับพี่เทนก็ร้องเพลงสุกสันต์วันเกิดให้เชนได้เป่าเค้ก แล้วเราก็นั่งกินเค้กกันสักพัก พอทุกอย่างเรียบร้อยพี่เทนก็โทรบอกให้คุณพ่อพี่เทนมารับ

พอพี่เทนกลับ ก็ถึงเวลาที่ฉันสมควรจะกลับแล้วเช่นกัน เชนเลยอาสาขอไปส่งถึงบ้าน ซึ่งฉันก็ตอบตกลง เพราะว่า ฉันเองก็ไม่รู้ทางออกจากที่นี่ ^^;a

เชนกับฉันก็เดินไปที่รถ ฉันเห็นแสง วิ๊บ.วั๊บ.เป็นจังหวะอยู่เบาะที่นั่งข้างคนขับ เฮ้ย! นั่นมันมือถือฉันที่เชนโยนไปหนิ ลืมไปเลย~.. พี่อิฐ โทรมาแน่เลยอ่าส์ >_<

ฉันรีบวิ่งไปเปิดประตูรถเพื่อจะไปรับโทรศัพท์ แล้วชื่อที่ขึ้นก็เป็นชื่อพี่อิฐจริงๆ

พี่อิฐ!! ฉันรับโทรศัพท์

อัยอยู่ไหน พี่อิฐถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง ที่ปกติจะไม่ค่อยได้ยิน >.<

เอ่อ อัยอยู่กับ... ฉันหยุดเสียงตัวเองไว้ก่อนที่จะพูดชื่อ เชน ออกไป

เชนเหรอ พี่อิฐพูดแทนฉัน แล้วน้ำเสียงพี่อิฐก็เปลี่ยนไป จากน้ำเสียงที่เป็นห่วง เริ่มกลายเป็นน้ำเสียงไม่พอใจ

ค่ะ ฉันตอบแล้วเงียบไป

รีบกลับบ้านล่ะ พี่อิฐเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงเรียบเหมือนเคย .. แล้ววางสายไป คนอะไรเปลี่ยนอารมณ์ง่ายจัง - -.

รีบขึ้นมาเถอะ เชนตะโกนจากข้างในรถเพื่อเรียกฉัน

แล้วฉันก็ขึ้นรถไป รถค่อยๆเคลื่อนตัวออก

เราทั้งคู่นั่งเงียบ ไม่พูดไม่จากันสักคำ บรรยากาศโดยรอบทำให้ฉันรู้สึกว่าช่างกดดันอารมณ์เสียจริงๆ >_< ฉันอึดอัดและหายใจไม่ออก ฉันว่าฉันควรจะชวนคุยให้บรรยากาศอันมาคุนี้มันลดลงดีกว่า

เอ้อ..เชน ฉันหันไปหาเชน เพื่อเปิดประเด็นคุย ทั้งๆที่ก็ไม่รู้ว่าจะคุยเรื่องอะไร - -;

อะไรเหรอ เชนหันมาถามฉันแล้วหันไปมองถนนต่อ

ทำไมเดี๋ยวนี้นายไม่เสี่ยวเลยล่ะ ^^a เวรกรรม - -. ฉันถามอะไรเนี่ย =O+; สิ้นคิดจริง

ฮ่าๆ อยากให้เราเสี่ยวเหรอ

ป่าวๆ แค่ถามดู -_-a เมื่อจบประโยค เราทั้งคู่ก็กลับมานั่งเงียบกันตามเดิม ที่ฉันทำดูเหมือนว่ามันจะไม่ช่วยอะไรเลยนะ -*-

อัย มองที่กระจกดิ๊ หลังจากที่เราเงียบกันไปสักพัก อิฐก็พูดขึ้นมา ทำเอาฉันสะดุ้งอย่างตกใจเล็กน้อย =O=

ทำไมอ่ะ มีไรเหรอ ฉันเขยิบตัวไปมองกระจกข้างบนที่เอาไว้ส่งรถข้างหลัง

ฝากบอกคนที่อยู่ตรงหน้าด้วยนะ ว่า น่ารักจัง^^

เหอะๆ เล่นจนได้นะ -*- ฉันไม่น่าทักนายเลย

และแล้วเราก็มาถึงปากทางเข้าบ้านฉัน

ส่งตรงนี้แหละ บ้านฉันหลังที่ 2 อ่ะ ไม่น่ากลัวหรอก ไปนะ ฉันโบกมือบ๊าย บาย เชนแล้วเปิดประตูลงรถ เชนเองก็เปิดประตูเดินตามลงมา

งั้นเรารอส่งตรงนี้แล้วกัน อยากให้แน่ใจก่อนว่าอัยถึงบ้านแล้ว เชนพูด

ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มมืดขึ้นทุกที ก็คงไม่แปลกที่เชนจะเป็นห่วง

อัย เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังมาจากฝั่งตรงข้ามของถนน

และคนคนนั้นก็คือพี่อิฐ แฟนของฉันเอง!! พี่อิฐเดินเข้ามาหาฉันแล้วจับมือฉันแน่น แรงบีบจากมือของพี่อิฐ ทำให้ฉันรับรู้ถึงอารมณ์ที่ไม่ปกติของเขา ตอนนี้ฉันเริ่มกลัวกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นแล้วสิ >_<

ฉันไม่ชอบให้แกมาเกาะแกะกับแฟนฉัน พี่อิฐพูดขึ้นพร้อมกับมองหน้าเชนด้วยสีหน้าไม่พอใจ

แต่ผมชอบอัยหนิ เชนตอบด้วยสีหน้าจริงจัง

แต่อัยเป็นแฟนฉัน พี่อิฐพูดต่อด้วยสีหน้าที่เริ่มโกรธ

ขอโทษนะ แต่อัยไม่เคยบอกผมว่าเป็นแฟนกับพี่ เชนตอบด้วยสีหน้าจริงจัง + กวนตีน ทำเอาฉันหายใจไม่ออกไปชั่วขณะ

งั้นเหรอ พี่อิฐหันมามองหน้าฉัน สายตาพี่อิฐบ่งบอกว่าไม่พอใจในตัวฉัน ในชั่วพริบตานั้น พี่อิฐเลื่อนหน้าลงมาอย่างรวดเร็ว แล้วปากของเราสองคนก็บรรจบกันพอดี

ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่ปากของฉันกับสัมผัสกันอยู่อย่างนั้น ใจของฉันเต้นตึกตักๆ จนฉันคิดว่า มันเต้นเร็วมากเกินไปจนฉันอาจจะตายได้ ลมหายใจของพี่อิฐทำให้ใบหน้าของฉันร้อนผ่าวไปหมด นี่ไม่ได้เป็นแค่จูบแรกของฉันแต่ยังเป็นจูบแรกของเราสองคนด้วย..

พี่อิฐค่อยๆเลื่อนหน้าออกไป ฉันรีบเอามือกุมปากตัวเองทันที หลังจากสติที่ล่องลอยของฉันกลับคืนมา

เราเป็นแฟนกันใช่มั้ย พี่อิฐถามพร้อมกับมองตาฉัน

คำถามนี้ทำเอาฉันที่สติเพิ่งกลับมาอึ้งไปเล็กน้อย แต่สิ่งที่พี่อิฐทำกับฉันเมื่อกี้ ทำให้ฉันได้รู้ว่า ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่สามารถปฏิเสธผู้ชายคนนี้ได้เลย

อื้อ.. ฉันตอบแล้วก้มหน้าลงด้วยความอาย

ทีนี้ก็รู้แล้วนะ พี่อิฐหันไปพูดกับเชน

ฉันเงยหน้าไปมองหน้าเชนเล็กน้อย เชนท่าทางอึ้งกับการกระทำเมื่อกี้ของพี่อิฐพอสมควร แต่พอเขาตั้งสติได้ก็เดินขึ้นรถ แล้วขับออกไป

To be continue

Part 6

นายทำอย่างนี้ไม่ได้น๊า >O< ฉันพูดกึ่งตะโกนแล้วพยายามที่จะผลักร่างเชนที่กำลังคร่อมตัวฉันอยู่ออกไป

อย่าทำแบบนี้เลยน๊า ฉันกลัวแล้ว Y/|\Y ฉันพูดต่อ น้ำตาฉันคลอจนจะล้นออกจากตาอยู่แล้ว ฮื่อๆ พรหมจรรย์ของช้านนนน TOT ม่ายยยยยน๊าาาาาา

ฮ่าๆๆ ^O^ เชนหัวเราะเสียงดังอย่างสะใจ แล้วลูกขึ้นจากตัวฉัน -*- มันขำอะไรของมันฟระ

แกล้งเธอนี่มันก็สนุกจริงๆแหละนะ ฮ่าๆ เชนพูดต่อแล้วเดินไปนั่งที่โซฟา

=O=^ เมื่อกี้นายว่าไงนะ ฉันเริ่มอารมณ์เสีย ไอ้ที่ทำให้ฉันคลั่งเกือบตาย นายแค่แกล้งเหรอ ไอ้เสี่ยว!! (แต่หล่อ)

ฉันแกล้งเธอเล่นๆ เธอนี่ความรู้สึกไวจริงๆ ฮ่าๆ ^O^

พอได้ยินเสียงนายนี่หัวเราะไม่หยุด อารมณ์ฉันก็พุ่งปรี๊ดดด จนจะทะลุกบาลอยู่แล้ววว

ไอ้บร้า นายมันเลวที่สุดเลย กล้าเอาเรื่องแบบนี้มาเล่นเหรอ ฉันไม่ใช่ของเล่นของนายนะ >O< ทุเรศน์ๆๆ ฉันจาดเชนไปหนึ่งดอก(รึเปล่า?!) ก็คนมันหงุดหงิดหนิ เอาเรื่องที่ฉันซีเรียสขนาดนี้มาทำเล่น สนุกบ้าน (ตึ๊ด) แกอ่ะดิ =O=*

ฉันลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ประตูเพื่อที่จะออกจากโกดัง แต่ว่าเชนก็เดินมากันประตูไว้ -*- อะไรของมันอิกล่ะ

นี่ จะแกล้งอะไรอิกล่ะ ฉันไม่มีอารมณ์มาเล่นอะไรที่มันงี่เง่าๆอย่างนี้หรอกนะ โอ๊ยยย ยิ่งเห็นหน้าไอ้เสี่ยว !! (แต่หล่อ) ฉันก็ยิ่งหงุดหงิด

ขอโทษ ไม่คิดว่าจะโกรธขนาดนี้อ่ะ เราขอโทษนะ เชนจับไหล่ฉัน แล้วก้มหน้าขอโทษ ท่าทางยังกะหมาถูกตบ เหอะ เมื่อกี้ยังซ่าส์อยู่เลย ทีตอนนี้ล่ะมาทำเป็นหงอย ชิส์ =3=^

ฉันอยากกลับแล้ว ฉันพูดแล้ว สะบัดไหล่ออกจากมือเชน ไงล่ะ นางเอกขนานแท้ต้องเล่นตัว เอิกๆ

เราพูดจากใจเลยนะ ว่าเราน่ะ ไม่เคยคิดจะทำอะไรแบบนั้นกับอัยเลย เราชอบอัยอย่างบริสุทธิ์ใจจริงๆ แล้วเรื่องที่เราจะแย่งอัย เราก็จะทำให้อัยรักเราให้ได้ ไม่ได้แย่งมาด้วยวิธีสกปรกแบบนั้นหรอก เชนยกมือมาจับไหล่ฉันอิกครั้ง สายตาที่เชนมองฉัน มันทำให้ฉันรู้สึกวางใจกับคำพูดของเขาเมื่อกี้

.... ฉันเงียบและไม่พูดอะไร ขอเล่นตัวอีกนิสนึง -*-

อยู่กับเราต่ออีกหน่อยเถอะนะ อย่าเพิ่งกลับไปหาแฟนเลย เชนส่งสายตาอ้อนวอนมาที่ฉัน โอ๊ยย จะละลาย -.,-

.เอ่อ แต่มันูไม่ดีอ่ะ ให้เรากลับเถอะ ในที่สุดฉันเอ่ยปากพูดออกมา สายตาอ้อนวอนของเชนไม่ใช่ไม่ส่งผลกระทบทางจิตใจของฉันนะ แต่ว่า ฉันคิดว่า อยู่กันแบบนี้ จะยิ่งทำให้ เชนชอบฉันไปมากกว่านี้ ถ้าตัดๆไปคงจะดีกว่า เพราะตอนนี้ฉันก็มีพี่อิฐอยู่แล้ว

เชนมองตาฉันอย่างหมดหวังแล้วเอามือออกจากไหล่ฉัน เชนพยักหน้าหลายที จากนั้นเขาก็อาสาไปส่งฉันที่บ้าน แต่..ก็นะ ถ้าป๊า รู้ ล่ะ ก็ +O+ ตายโหงชัวร์ๆ เลยให้เชนไปส่งที่ป้ายรถเมหน้าโรงเรียนแทน

ฉันกลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย แต่พอเข้าบ้านก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะปลอดภัยมั้ย T-T

ป๊าหวัดดีค่ะ ม้าหวัดดีค่ะ ฉันไหว้ป๊ากะม้าที่นั่งกินข้าวกันพร้อมหน้าพร้อมตา 3 คน พ่อ แม่ และ ลูกชาย

ทำไมกลับบ้านมาป่านนี้ ติดต่อก็ไม่ได้ -*- ป๊าวางช้อนกะส้อมแล้วหันมาพูดกับฉัน เสียงอันเหี้ยมโหดของป๊า ทำเอาฉันสะท้านไปถึงไส้ติ่งเลยทีเดียว -*-a

เอ๊ะ!! ทำไมติดต่อไม่ได้อ่ะ ฉันหยิบมือถือที่อยู่ในกระโปรงนักเรียนออกมาดู อ๊ากกกก OoO!! แบตฯหมด!! -*- มิน่าล่ะ ถึงไม่มีเสียงโทรศัพท์มาให้ตกกะใจ เหอะๆ

แบตฯหมดอ่ะป๊า แหะๆ ^^; พอดีวันนี้ เพื่อนให้อยู่ช่วยทำงานกลุ่ม ขอโทษค่ะ ที่อัยไม่ได้โทรบอก แหะๆ ฉันพูดต่อพร้อมหาข้อแก้ตัวที่เยี่ยมยอดบอกป๊าไป - -.

วันหลังก็หัดชาร์ตให้มันเต็มก่อนไปโรงเรียนล่ะ ไปเก็บของแล้วมากินข้าว ป๊าพูด(กึ่งสั่ง) แล้วก้มลงไปกินข้าวต่อ ฟู่ว~ นึกว่าจะโดนจาด ช่วงนี้ป๊าใจดีแฮะ เอิกๆ

ฉันเอากระเป๋าไปวาง และชาร์ตมือถือทิ้งไว้ในห้องแล้วออกไปกินข้าวกับครอบครัวสุดเลิฟ พอเดินไปนั่ง ก็สังเกตเห็นสายตาไอ้น้องชายปีศาจ ไอ้น้องชายชั่วร้าย ไอ้น้องชายเฮงซวย มองด้วยความสงสัย -*- เดี๋ยวคืนนี้แกได้เจอดีแน่ ไอ้น้องปากพล่อย ปากสุนัขเรียกพี่ ชิส์~ >-<

พอกินข้าวเสร็จ ฉันก็เดินเข้าห้อง แอลมันก็เดินตามมาโดยอัตโนมัติ แบบไม่ได้รับเชิญ เหอะๆ แต่ก็ดีจะได้ไม่ต้องไปเรียกให้ยาก

นี่ เจ๊ มีเรื่องไรป่าวอ่ะ ^^ หน้าตาสอดรู้สอดเห็นของมัน ทำเอาฉันเดือดขึ้นมา จนสามารถเอามาม่าลงไปต้มได้แล้ว (เกี่ยวไรฟระ - -.)

ไอ้บร้าเอ้ย แกนี่มันปากพล่อยจริงๆ ใครสั่งใครสอนให้แกเอาเรื่องของพี่สาวไปพูด ห๊ะ!? >O< ฉันเริ่มปฏิบัติการ จาด น้องชาย(ปีศาจ) ของตัวเอง

โห่ว ใครจะไปรู้เล่า เจ๊สั่งไว้ซะที่ไหน เล่นไม่ให้เราออกตั้งหลายตอนขนาดนี้ เรื่องเป็นมายังไงเราจะไปรู้เหรอ =O=

นี่เหรอ ข้ออ้างแก ไอ้แอลบร้า มิน่าล่ะ เขาถึงไม่ให้แกได้ออกสักที ก็เพราะนิสัยแกเป็นงี้แหละ ชิส์

แล้วมันเกิดอะไรขึ้นเหรอ ^^ ยังทำหน้าสอดรู้สอดเห็นต่ออิกนะ -*-

ไม่บอกโว้ยยย พูดจบฉันก็สะบัดหาง! เอ้ย! ก้น.. เข้าห้องนอนไป

---------------- our love-token ----------------

เช้าวันใหม่ กับวันเสาร์ >.< ที่ต้องดั้นด้นออกไปเรียนพิเศษแต่เช้า โหยยย อยากจะนอนตื่นสายๆ แต่ก็ไม่สามารถ T-T ฉันลุกขึ้นนั่งบนเตียง แล้วเอื้อมมือไปหยิบมือถือที่กำลังชาร์ตอยู่ข้างๆกับหัวเตียง

ตึ๊ง ตึ่ง ตึง ตึง ตึ๊ง เสียงเปิดมือถือค่ะ - -. (บอกทำเพื่อ?!)

ติ๊ด ติ๊ด~ ยังเปิดมือถือได้ไม่ถึงนาที เสียงข้อความเข้าก็ดังขึ้น

หมายเลข 08X-XXX-XXXX โทรหาคุณเมื่อ 22:12 จำนวน 8 ครั้ง

พี่อิฐโทรมาหาฉันค่ะ >.< โหยย เซ็งอ่ะ เมื่อคืนชาร์ตมือถือไว้แล้วลืมเปิดเครื่อง เลยอดคุยกะพี่อิฐเลย เซ็งๆๆ T^T

ปัง ปัง~!! เสียงเคาะ(หรือเตะฟระ -*-)ประตูดังขึ้น

เจ๊ ม้าให้ตามลงไปกินข้าว เดี๋ยวก็ไปเรียนพิเศษไม่ทันหรอก เสียงที่คุ้นเคย =O= ไอ้

แอล..น้องชายปีศาจนั่นเอง เหอะๆ

ฉันเลยอดโทรกลับไปหาพี่อิฐเพราะต้องรีบอาบน้ำ แต่งตัว ลงไปกินข้าว ก่อน..

...................

และแล้วฉันก็เดินทางถึงที่เรียนพิเศษจากการโดยสารรถของบุพการีมา

อีก 15 นาทีจะถึงเวลาเรียน แต่คนนั่งจนเกือบจะเต็มห้องแล้ว เหอะๆ จะรีบมาทำติ่งอะไรกันเนี่ย

อัย!! วุ้นส่งเสียงพร้อมกับโบกมือให้ฉัน ที่นั่งข้างๆวุ้นว่างอิก 2 ที่ และ 1 ใน 2 ที่นั้นก็ต้องเป็นที่ของฉันอยู่แล้วสิน่า ^^

ฉันเดินไปนั่งข้างวุ้น

โหยย วุ้น แกมาตั้งแต่กี่โมงเนี่ย ทำไมได้ที่นั่งดีจังเลย โดนแอร์ เป๊ะๆ กระดานก็ได้องศากับระดับสายตา กรี๊ดดด เพื่อนเลิฟ >3<

ฮ่าๆ มาตั้งแต่ 7.30 อ่ะ ^^;

-*- มาทำติ่งอะไรตั้งแต่ 7.30 เราเรียน 8.30 นะแก

ก็อยากได้ที่ดี นี่ไง แกก็ดูท่าทางจะชอบ ^^

อ่าส์นะ เอาเหอะ พรุ่งนี้แกก็มาสัก 8 โมงพวกฉันก็ไม่ว่าแกหรอก นั่งไหนก็ได้น่า ไม่เห็นต้องแหกขี้ตาตื่นแต่เช้ามาจองที่ดีๆ ให้ฉันกะเก็ตเลยหนิTuT ทำไมเราถึงมีเพื่อนดีขนาดนี้เนี่ย ซึ่งๆๆ

ไม่ได้กะจองให้สักหน่อย ฉันอยากนั่งตรงนี้ต่างหาก เผอิญพวกแกเป็นเพื่อนฉันเลยได้ผลพลอยได้ ^^

-_-^ วุ้น... ขอบใจนะที่พูดความจริง ซึ้งว่ะ - -.

แล้วอิกไม่นาน เก็ตก็เดินทางมาถึงที่เรียนโดยสวัสดิภาพ แล้วพวกเราก็ตั้งหน้าตั้งตาเรียนด้วยความตั้งใจ ถึงแม้ว่ามันจะเข้ามาแป๊บๆแล้วออกไปก็ตาม -_-a

...................

วันนี้พอ แค่นี้ กลับไปก็อย่าลืมไปทบทวนนะ อาจารย์ พูดก่อนปล่อยนักเรียนออกจากห้อง

นี่ๆๆ วันนี้พาไปกินสะเวนเซ่นหน่อยเด้ เก็ตพูดขึ้น

ไม่ไปไม่ได้เหรอ วุ้นตอบด้วยการตั้งคำถาม

น่าๆ ไปด้วยกันเถอะ เก็ตลากฉันกะวุ้นเดินตามออกไปจากที่เรียนพิเศษ

แล้วอยู่ๆ ภาพพี่อิฐก็ลอยเข้ามาในหัวฉัน เฮ้ยย OoO!! ลืม!! โทร!! หา!! พี่!! อิฐ!!

ตายแล้วๆๆๆ ลืมโทรหาพี่อิฐ แป๊บนึงนะแก ฉันโดดกระย๊องกระแย๋งไปมา แล้วจับแขนเพื่อนทั้งสองคนไว้

ฉันกดเบอร์พี่อิฐด้วยนิ้วอันสั่นสั่นสะท้าน จะโดนว่ามั้ยเนี่ย พี่อิฐต้องโกรธแน่ๆเลย >_<

/หวัดดี พี่อิฐรับสายฉัน

อะ..เอ่อ..พี่อิฐเหรอ นี่อัยนะ ^^;;

/อื้อ รู้แล้ว เสียงพี่อิฐยังคงนิ่งเหมือนเคย ไม่แสดงอารมณ์อะไรเลย ทำให้ฉันค่อยวางใจหน่อย ฟู่ว~

ขอโทษนะ เมื่อคืนลืมเปิดเครื่อง

/อื้อ ตอนนี้อยู่ไหน

ที่เรียนอ่ะ ^^;

/แถวไหน

เลยโรงเรียนไปประมาณกิโลนึงอ่ะ

/รอแถวนั้น 5 นาที

ติ๊ด~ เสียงวางสายของพี่อิฐ เง้อส์ สั่งจบแล้วก็วางเลยเหรอเนี่ย >.< ถึงเสียงไม่แสดงอารมณ์แต่ก็ดูเหมือนจะโกรธเลยอ่ะ >_<

ป่ะๆ ไปเถอะ ไปยืนรอรถเมล์กัน เก็ตดึงแขนฉันที่ยังไม่ทันจะเอามือถือใส่กระเป๋า

เดี๋ยวๆ พี่อิฐบอกให้รออยู่แถวนี้ 5 นาทีอ่ะ สงสัยพี่เขาจะมา รอก่อนได้มั้ย ฉันดึงแขนเก็ตกลับมา พร้อมกับมองหน้าวุ้นไปด้วย

สงสัยจะคุยเรื่องเมื่อวานแหละมั้ง โหยๆๆ เซ็งๆ ที่ชวนไปกินติมเนี่ยก็ว่าจะถามแกเรื่องนี้เหมือนกัน เซ็งเลยงี้อ่ะ เก็ตทำหน้ายู้ยี่ไปมา -*- อย่างเสียดาย เหอะๆ

เราสามคนยืนบิดไปบิดมา แถวๆนั้น เวลาผ่านไป 5 นาที

เอี๊ยด~!! เสียงรถแข่งสีดำแต่งแดงกะเหลืองคันหนึ่งมาจอดอยู่ตรงหน้าพวกเรา พี่อิฐนั่นเอง โหยย ตรงเวลาเป๊ะเหมือนเดิม ^^;

อ้าว วุ้นกับเก็ตก็เรียนเหรอ พี่อิฐเลื่อนกระจกฝั่งที่นั่งข้างคนขับลงแล้วเอื้อมหน้ามาถาม

ค่า ^^ พี่อิฐๆๆ ไปส่งเราสองคนหน่อยดิ แหะๆ ^^; เก็ตมันรีบลุดไปเกาะประตูรถฝั่งที่นั่งข้างคนขับแล้วทำตาปิ๊งๆใส่พี่อิฐ ฮ่าๆ

ได้สิ ^^

แล้วเราสามคนก็ขึ้นไปนั่งบนรถของพี่อิฐ โดยที่ฉันนั่งข้างหน้า วุ้นกะเก็ตก็นั่งข้างหลังตามแบบฉบับที่ควรจะเป็น

อ๊ะๆ พี่อิฐ ตรงนี้แหละค่ะ ให้เก็ตกะวุ้นลงตรงนี้ หลังจากที่ขับมาได้สักพัก เก็ตก็บอกให้พี่อิฐจอดให้ลงแถวๆบ้านมาน

บ๊าย บาย ^^ เก็ตกะวุ้นโบกมือให้ฉันกะพี่อิฐ ฉันก็โบกตอบอย่างงงๆ ไหนว่าจะไปกินติม - -? เหอะๆ

หลังจากวุ้นและเก็ตลงไปเรียบร้อย รถก็เคลื่อนตัวออกอิกครั้ง

เมื่อวานมันทำอะไร? พี่อิฐขับรถออกไปสักแป๊บ แล้วเริ่มตั้งคำถามเกี่ยวกับเรื่องเมื่อวานขึ้น ง่ะ!! ถามซะแบบไม่ให้ตั้งตัวเลยอ่าส์ >_<

อ่ะ..เอ่อ..ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ คือพอดีเชนเขาใจร้อนไปหน่อยเลยทำอะไรไม่คิด พอเขาหยุดรถแล้วอารมณ์ก็เย็นขึ้น เลยนั่งคุยกันสักพักแล้วก็ขับไปส่งอัยที่บ้านน่ะ ตอนนี้เหงื่อฉันเริ่มซึมออกทั่วอณูของร่างกายแล้วทั้งๆที่แอร์ในรถก็เย็น แต่ฉันเล่าความจริงไม่ได้จริงๆนี่นา ถ้าเล่าไม่รู้ว่าฉันจะโดนพี่อิฐเตะลงจากรถเพราะความโกรธรึเปล่า T^T

แค่นั้น? พี่อิฐหันหน้ามาแล้วจ้องฉันด้วยสายตาที่ดุราวกับหมาป่า T-T (ทำไมต้องหมาป่าอ่ะ?!! -*-)

จริงๆ ฉันพยายามจ้องคืนให้เนียนที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วดูเหมือนว่าฉันจะทำสำเร็จ เหอะๆ ^-^;;

พอพี่อิฐหมดคำถามความเงียบก็เริ่มปกคลุมทั่วรถ -_- เราเงียบกันไปนานพอสมควร

อย่าไปใกล้มันมากล่ะ พี่ไม่ชอบ พี่อิฐพูดขึ้นทำลายความเงียบ ทำเอาฉันสะดุ้งเฮือก~ ฉันหันไปมองหน้าพี่อิฐที่กำลังมองดูทางข้างหน้าอย่างนิ่งเฉย ท่าทางแบบนี้แหละที่เป็นเสน่ห์ของพี่อิฐที่ดึงดูดฉัน ^^ ชอบพี่อิฐจัง..

To be continue

Hey YA!!

วันนี้มาทำอะไร ไรไรไร..ร (แอ๊กโคว่ อย่างแรง ฮ่าๆ)

วันนี้มาอัพเค่อะ เหตุเป็นเพราะมารับ Tag อิกรอบ ครั้งนี้จากChopin เอิกๆ

รู้สึกจะเป็นกะ สิ่งของในประเป๋า ของเรา นั่นเอง ^^

1* กระเป๋าตังค์ ...อันนี้ขาดไม่ได้เลยนะ ไม่งั้น อาจตายได้ โดยปกติแล้ว ใช้ควบ 2 ใบอ่ะ เหอะๆ

ไม่รู้จะใช้อะไรเยอะนักหนาอ่ะเนอะ ไม่รู้เหมือนกัน มันติดละ

2* มือถือ... อันนี้ขาดได้บ้างเป็นบางโอกาส แต่ก็ไม่อยากขาดอ่ะ เผื่อมีเหตุจำเป็นที่ต้องใช้

3* กระดาษทิชชู่ + ผ้าเช็ดหน้า... เวลาต้องใช้แล้ว ไม่มีหนิลำบากจริงๆ ก็เลยติดตัวไว้

4*แป้ง กระจก หวี...แบบว่า ใช้บ่อยค่ะ(ห้าห้าบวก) เอาไว้ช่วยให้ตัวเองดูมัjนใจขึ้น^^

5* คงจะเป็น ปากกา ดินสอ ยางลบ + สมุด ...อะไรประมาณนี้อ่ะ เพราะว่า เวลาว่างๆ วาดรูปเล่นแล้วมันเพลินดีค่ะ

- - - - เอ่อ..ไม่รู้จะTag ต่อใครดีอ่ะ แหะๆ เอาเป็นว่า เรา Tag ต่อละกานน ฮิ้วว~ ห้าห้าบวก

ตอนนี้ ...อยากจะ แต่งฟิค.. พาโตะ 6 ให้จบ เร็วๆ ...แต่หัวไม่ไปเรย

เนื่องจาก.. มีเรื่องให้ปวดหัว..มากมาย เหอะๆ

ขอบคุณ..ที่คอยตามฟิคเรานะ...แบบว่า...เป็นปลื้มอ่ะ >.<

ก่อนจะมีอัพเนี่ย.. รู้สึก..มีเรื่องให้เขียนเยอะ..นะ แต่พอมาเขียนจริงๆ

กลับคิดไม่ออก..เรย เหอะๆ

งั้น..พอ..แค่..นี้..แหละ..

บ๊าย บี บี๊ บาย..ขอลาไปกับ..

ที่ร๊ากกก..น๊าค๊า..(จุ๊ฟๆ)